TEST | Contigo Westloop – Kubek termiczny, który robi dokładnie to, co obiecuje. Tanie, proste, skuteczne – recenzja, opinie, #kluczowa5

Kiedy na zewnątrz słupek rtęci dotyka czterdziestu stopni, a klimatyzacja w aucie ledwo zipie, kubek z zimnym napojem przestaje być gadżetem – staje się przedmiotem pierwszej potrzeby. Do redakcyjnego garażu trafił Contigo Westloop w kolorze srebrnym, czyli wersja bezbarwna, która od razu zapowiada, że nie tylko dobrze wygląda, ale też nie będzie straszyć odpryskującą farbą po kilku myciach.

Producent obiecuje próżniową izolację, szczelność autoseal i wygodę obsługi jedną ręką. Ponieważ aura akurat fundowała nam ekstremalne upały, zamiast grzać herbatę, wrzuciłem go w prawdziwy test przetrwania z lodowatą wodą i dwoma konkurentami. Poniżej znajdziesz wszystko, co musisz wiedzieć, zanim wydasz te około osiemdziesiąt złotych. Zapraszam  do  kolejnego testu z cyklu  #kluczowa5

Pierwsze wrażenia i to, co widać gołym okiem

Westloop to klasyczny stalowy walec o pojemności 470 mililitrów, który w dłoni leży pewnie i nie ślizga się nawet przy mokrych palcach. Srebrne wykończenie ma jeszcze jedną, zaskakującą zaletę – instrukcja wyraźnie mówi, że zarówno metalowy korpus, jak i pokrywkę w tym właśnie kolorze można myć w zmywarce. W przypadku wersji malowanych proszkowo jest to niemożliwe, bo farba szybko by się poddała. Tutaj producent poszedł na rękę tym, którzy cenią sobie wygodę, chociaż sprawa nie jest tak prosta, jak się wydaje – ale o tym za chwilę.

Sam kubek wygląda minimalistycznie, bez zbędnych ozdobników. W górnej części znajdziemy szeroki, wygodny ustnik i przycisk zwalniający blokadę autoseal, a tuż obok przełącznik pełniący rolę dodatkowego bezpiecznika. To właśnie te dwa elementy sprawiają, że Contigo możesz bez obaw wrzucić do torby lub plecaka – płyn sam nie pocieknie, nawet jeśli przypadkiem naciśniesz przycisk, bo najpierw trzeba odblokować suwak. Rozwiązanie znane z droższych modeli Zojirushi, tutaj kosztuje ułamek ich ceny.

Czyszczenie – zmywarka kusi, ale próżnia ma swoje prawa

Wspomniałem, że instrukcja dopuszcza zmywarkę dla wersji srebrnej. Sprawdziłem to na własnej skórze. Po jednym cyklu mycia okazało się, że między podwójnymi ściankami stalowego korpusu zebrała się woda. Próżniowa izolacja to zamknięta przestrzeń, która przy gwałtownych zmianach temperatury i ciśnienia potrafi dosłownie zassać płyn przez mikroskopijne nieszczelności przy dnie. Co ciekawe, spód kubka zawiera już mniej entuzjastyczną informację – „nie myć w zmywarce”. I to jest głos rozsądku. Jeśli woda zostanie w tej próżniowej warstwie, kubek nie tylko straci właściwości termiczne, ale może też zwyczajnie się rozszczelnić i zacząć brzydko pobrzękiwać. Dlatego od razu mówię: sam metalowy korpus myj ręcznie, bo ryzyko zassania wilgoci jest realne – mi się przytrafiło.

Zupełnie inaczej zachowuje się pokrywka. Ta nadaje się do zmywarki w stu procentach. Projektanci Contigo pomyśleli o specjalnym przycisku, który pozwala rozłożyć mechanizm autoseal na części pierwsze. Po zdemontowaniu woda bez problemu dociera do wszystkich zakamarków, wypłukując resztki kawy czy herbaty. Wystarczy raz zobaczyć, jak łatwo rozbiera się ten zespół, by docenić, że nie jest to kolejny kubek, w którym przy ustniku wiecznie zalega trudna do wyczyszczenia maź.

Autoseal i blokada – picie jedną ręką bez rozpraszania

Cały mechanizm picia opiera się na dwóch ruchach. Odblokowujesz suwak, wciskasz przycisk i dopiero wtedy płyn przepływa do ustnika. Gdy puścisz, sprężyna natychmiast odcina przepływ. Dla kierowcy to zbawienie – nie musisz odkręcać nakrętki, nie walczysz z ustnikiem, nie odrywasz wzroku od drogi. Wystarczy kciuk lub palec wskazujący. W czasie kilkutygodniowych testów ani razu nie zdarzyło mi się, by kropla wyciekła na fotel, a kubek lądował zarówno w bocznym uchwycie drzwi, jak i luźno w torbie z laptopem.

Blokada przycisku działa wręcz zbyt stanowczo – trzeba przyzwyczaić się, że przed każdym łykiem odbezpieczamy mechanizm. Dla niektórych będzie to dodatkowy krok, dla innych właśnie ta cecha wyróżnia Contigo na tle konkurentów, u których przypadkowe naciśnięcie w plecaku kończy się mokrą niespodzianką.

Test termiczny w czterdziestostopniowym piekle

Niestety, egzemplarz wpadł w moje ręce latem, więc nie sprawdziłem, jak długo utrzymuje wrzątek. Za to trafiłem idealnie w okno z temperaturą sięgającą czterdziestu stopni Celsjusza. Do porównania wybrałem trzy naczynia: testowany Contigo Westloop, tani kubek termiczny z gumową przykrywką (popularny marketowy model) oraz pełnoprawny termos Florina.

Do każdego z nich nalałem do pełna wodę o temperaturze siedemnastu stopni – czyli  wodę odrobine schłodzoną  w lodówce idealną  do picia w upalny dzień. Wszystkie trzy ustawiłem na bezpośrednim słońcu, przy czym każdy miał tę samą srebrną barwę, odbijającą promienie. Po dwóch godzinach i dwudziestu minutach sprawdziłem termometrem kuchennym, co słychać w środku. Temperatura  wahała się od  35 do 38 stopni celsjusza.

W tanim kubku z gumową zakrętką woda zdążyła się nagrzać aż do 34,2 stopnia – zmieniła się w letnią ciecz bez śladu orzeźwienia. Contigo Westloop pokazał 19,6 stopnia. Termos Florina, który teoretycznie powinien być mistrzem izolacji, zatrzymał się na 20,3 stopnia. Różnica niby symboliczna, ale wystarczająca, by postawić sprawę jasno: kubek Contigo trzymał chłód lepiej niż pełnowymiarowy termos.

Dodatkowo zmierzyłem temperaturę zewnętrznych ścianek każdego naczynia za pomocą termometru Braun z pomiarem na podczerwień. Tani kubek miał na powierzchni 36,9 stopnia, Contigo 37,2 stopnia, termos 37,0 stopnia. Wyższa wartość przy Contigo nie jest wadą – wręcz przeciwnie, świadczy o tym, że izolacja próżniowa nie oddaje chłodu z wnętrza, więc ścianka nagrzewa się wyłącznie od powietrza i słońca. Gdyby kubek słabo izolował, zewnętrzna powłoka byłaby chłodniejsza, bo energia cieplna uciekałaby z zimnego płynu. Tutaj ciepło zostaje na zewnątrz, a chłód w środku – dokładnie tak, jak powinno.

Czy zmieści się w samochodowym cupholderze?

Sprawdziłem to w Chery Tiggo 8, który przy okazji miałem na testach motoryzacyjnych. Contigo Westloop weszło idealnie, bez luzów i bez klinowania. Jego średnica dolnej części to około 7,3 centymetra, co pokrywa się z najpopularniejszym standardem cupholderów. Nie rusza się na zakrętach, nie klekocze na nierównościach, a wyciąganie go jedną ręką nie wymaga szarpaniny. Wymiary całkowite: wysokość 20,3 cm, szerokość w najszerszym punkcie ok. 8 cm. Jeśli masz auto z wąskimi kieszeniami w drzwiach, kubek też tam wejdzie, chociaż wtedy lepiej aktywować blokadę przycisku, bo przypadkowe dociśnięcie przez kanapkę czy portfel potrafi odbezpieczyć mechanizm.

Contigo Westloop na tle konkurencji – komu i za ile?

Cena na poziomie osiemdziesięciu złotych ustawia ten model w segmencie, gdzie rządzą takie marki jak Zojirushi z serią SM, znacznie droższe i nierzadko pozbawione fizycznej blokady przycisku, czy Stanley z klasycznym triggerem. W zagranicznych testach Westloop regularnie wygrywa kategorię „szczelność za rozsądną cenę”. Chwalony jest za smukłą sylwetkę, która mieści się w większości plecakowych bocznych kieszeni, oraz za dożywotnią gwarancję producenta – rzadko spotykaną w tej półce.

Z minusów mógłbym wymienić przede wszystkim stosunkowo mały otwór ustnika – nie nadaje się do gęstych smoothie. Największy zgrzyt dotyczy jednak mycia w zmywarce. Instrukcja do srebrnej wersji bezbarwnej podaje, że zarówno korpus, jak i pokrywkę można myć maszynowo. Tymczasem na dnie kubka widnieje adnotacja „nie myć w zmywarce”, a mój test potwierdził, że po jednym cyklu woda została zassana w próżniową przestrzeń między ściankami. Producent sam sobie przeczy i finalnie lepiej zaufać ostrzeżeniu z dna – korpus myć ręcznie, chyba że ktoś celowo chce sprawdzić, czy kubek przetrwa rozszczelnienie.